ก็ไม่รู้ว่าทำอะไรผิด ชีวิตจึงต้องเป็นอย่างนี้
มีรักแล้วต้องปวดใจทุกที
ไม่เคยจะสุขจะสมใจ เรามีอะไรที่มันผิดแปลก
แตกต่างจากคนอื่นทั่วไป
รักใครเมื่อไรกลับต้องมาเสียใจ เมื่อนั้น

ส่องกระจกดูเงาเงาของตัวเอง
แต่จะดูอย่างไรไม่เคยเข้าใจ
ว่าเรามีอะไรที่มันไม่เหมือนใคร
ถึงทำให้เราเป็นอย่างนี้

ครั้งที่แล้วใจมันยังเจ็บ
เจ็บจากการถูกคนทำร้าย
มาครั้งนี้ตั้งใจจะมีรักใหม่
ช่วยคลายให้เจ็บมันลดลง
เพียรทำความดีไม่เคยปริปาก
ก็อยากให้รักอยู่มั่นคง
แต่แล้วมันก็จบแต่แล้วก็เหมือนเดิมอีกครั้ง

ส่องกระจกดูเงาเงาของตัวเอง
แต่จะดูอย่างไรไม่เคยเข้าใจ
ว่าเรามีอะไรที่มันไม่เหมือนใคร
ถึงทำให้เราเป็นอย่างนี้

พอ...พอกันเสียที เห็นทีจะเจ็บอีกไม่ไหว
คงจะพอไม่รักใครๆ ให้ใจต้องเจ็บอีกแล้ว

ส่องกระจกดูเงาเงาของตัวเอง
แต่จะดูอย่างไรไม่เคยเข้าใจ
ว่าเรามีอะไรที่มันไม่เหมือนใคร
ถึงทำให้เราเป็นอย่างนี้

ส่องกระจกดูเงาเงาของตัวเอง
แต่จะดูอย่างไรไม่เคยเข้าใจ
ว่าเรามีอะไรที่มันไม่เหมือนใคร
ถึงทำให้เราเป็นอย่างนี้